Een uitzonderlijk goed Verhaal dat mij de woorden brengt van wat ik werkelijk wil in deze wereld, mijn missie! De magie van de verbinding! Firdoz

Rika Ponnet, een verhaal uit haar praktijk:
Ze is 48 en al lang geen maagd meer. “Slecht” was het nooit geweest. Ze begreep het ook niet, al die verhalen over belabberde seks met heerschappen die alleen gaan voor het eigen scoren. Haar ervaringen zijn anders. Zoveel mannen die zich graag competent voelen in het laten genieten van een vrouw.
Vandaag wordt er te vaak over seks gepraat. Te vaak op dat belerende, therapeutische toontje. Ze vindt de insteek zo eenzijdig. Altijd weer gaat het over relaties, seks die niet goed of niet goed genoeg is. Waarop dan remedies volgen. Pleisters op het spreekwoordelijke houten been. Het eeuwige “praat erover”. De tips die er volgens haar geen zijn. Alsof goede seks een recept is.
Hoe ze dat zelf toch ook wel dacht, gedurende haar lange huwelijksleven. Als je elk je best deed, het voor elk wel fijn genoeg was. Ze geen klagen had. Hij respecteerde haar, had aandacht voor haar genot. Eerst zij, dan hij, altijd in die volgorde. En als het hem eens niet lukte, ze geen orgasme had, werd ze daar wat boos of nukkig over.
Van vriendinnen, al jaren seksloos gehuwd, hoorde ze verhalen en blij toen. Als in, het moest niet meer. Ze begreep vooral hun reacties niet, als er dan plots een andere vrouw was. Hij dan toch wel nog behoeftes bleek te hebben.
Een échte eerste keer
Ze wil vandaag iets delen dat sinds kort haar leven helemaal ondersteboven draait. Een échte eerste keer, met een man, niet eens zo opvallend of bijzonder. Maar tussen hen, een wereld van magie. Dingen die ze nooit voor mogelijk hield. Waarover vaak gezegd wordt: het bestaat niet. Verwacht het niet. Hoe ze pas nu ervaren heeft wat seksueel verbonden zijn betekent.
Misschien omdat ze al die andere motieven goed kent. Seks om te pleasen. Seks uit angst om te verliezen. Seks vanuit een grote nood aan bevestiging. Seks als ontspanning. Seks uit gewoonte, omdat je kinderen wil. Seks omdat je denkt dat het moet. Maar ook het zelfbewustzijn, de kritische blik op het eigen lichaam. De vetrol die je niet wilt. De borst die te veel doorhangt. De putjes op je dijen die hij sowieso lelijk moet vinden. De sleur, de opdracht, het werk en het orgasme als enige winst.
En hoe anders alles nu is. Bij hem is ze ten volle vrouw in haar lichaam. Door zijn blik vol van acceptatie en verwondering voelt ze zichzelf wonderlijk acceptabel. Het niet gaat over schoonheid, maar een fysiek zijn bij en met elkaar. Geuren, blikken, smaken. De ander, jij, als unieke ingrediënten in het gerecht dat je samen bereidt.
Ze voelt hoe hij geen angst voor falen heeft, geen overheersende nood aan erkenning of ontlading, hoe hij bij zichzelf kan blijven. En hoe die kracht haar het vermogen geeft zich volledig te kunnen geven, zonder zich op haar beurt te verliezen. Omdat er geen angst is, ze moet niet pleasen, niet tegemoetkomen, niet klaarkomen om hem een goed gevoel te geven. Ze is niet bezig met hoe hij haar waarneemt.
“Vanzelf”, is het woord. Hoe hij dan in zijn volle mannelijkheid viriel en geil kan zijn, penetrerend en in dat binnenkomen ook ontvangend. Zich welkom voelen. Hoe zij in haar volle vrouwelijkheid viriel en geil kan zijn, ontvangend en ook gevend. Omdat penetratie dan de plek is waar je elkaar ontmoet. En hoe vaak dit onderdeel in seks vandaag ten onrechte gerelativeerd wordt.
Verbinden vanuit autonomie
Ik kijk haar aan met verwondering. Ben even sprakeloos. Waarna ik erken wat ze zegt, herken ook. Dat het gaat over wat we verbinden vanuit autonomie noemen, maar zij het zoveel mooier verwoordt. Misschien iets voor de podcast, zegt ze. Waarop ik een column suggereer en de belofte dat ze hem vooraf te lezen krijgt.
Copyright: “Het Nieuwsblad”
